Bir adam sözlerine “Yanlış anlama ama” diye başlıyorsa kesin dogru anlaması pek mümkün olmayan şeyler söyleyecektir. Ondan kaçın. Ne güzel söylemiş şair. Etrafımızdaki insanların çogu bizi ya anlamıyor ya da anlamak istemiyor. Kimileri bu durumu kabul edip yanlış anlaşılmaya boyun egiyor, kimileri ise içine kapanarak dış dünyadan uzaklaşıyor. Ben insanların “Yanlış anlama ama” diye başladıkları o saçma dünyadan kendini soyutluyanlardanım. Çevreme göre sorun bende. İçine kapanık hatta pısırık biriyim. Bu sözleri dahi beni anlamadıklarının bir göstergesi. Keşke düşünme zahmetinde bulunsalar ve beni anlamaya çalışsalar. Fakat ben böyle bir şeyin pek mümkün olmayacagını anlayınca etrafımdakilerden beklentileri düşürüp onları kendi saçmalıklarıyla başbaşa bırakmayı tercih ettim. Belki içlerinde beni anlamak için çaba gösterecek bir iki kişi vardır ama onlarda digerleri tarafından katledilip anlayışsızlıga zorlanmıştır bence. Böyle bir dünyada yaşayan bir insanın en büyük dostu kendisidir. Bu insanlar kahve içmek için , spor yapmak için kimseye ihtiyaç duymazlar . Sorun da çözüm de kendi içlerindedir. Bu insanların en önemli özelligi anlaması gerektigi tek kişinin kendisi oldugunu bilmesidir. Bazıları daha da ileriye gidip kendi kendine konuşmaya başlar. Yine toplum o kişiye deli damgası yapıştırır. Belki gerçekten delidir ama etrafı nankörlerle dolu, kimseye güvenmeyen bir delidir. Onh hem bu hale getiren hemde bu hali yüzünden suçlayan aynı zihniyettir. ANLAYIŞSIZLIK….